จักรยานสาธารณะนอกกรุงโซล — กำแพงการสมัคร Tashu ที่แทจอนกับ Eoulling ที่เซจง และเหตุผลที่ปูซานไม่มีจักรยานสาธารณะ

จักรยานสาธารณะของแทจอนชื่อ 'Tashu' ใช้ฟรี 1 ชั่วโมงแรก ถ้าคืนภายใน 1 ชั่วโมงแล้วเช่าใหม่ ก็ปั่นวนไปได้เรื่อย ๆ โดยไม่มีค่าใช้จ่ายเพิ่ม ดูจากค่าบริการแล้วแทบไม่เป็นภาระเลย แต่ตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม 2025 มีขั้นตอนยืนยันตัวตนในแอปเพิ่มเข้ามา ต้องเลือกค่ายมือถือแล้วยืนยันผ่าน SMS หรือ PASS ดังนั้นถ้าไม่มีเบอร์ที่เปิดในชื่อตัวเองกับค่ายมือถือเกาหลี ต่อให้โหลดแอปมาก็ไปไม่ถึงขั้นตอนเช่าจักรยาน

ส่วน 'Eoulling' ของเซจง เวลาใช้งานพื้นฐานยาวกว่าคือ 90 นาที บัตรรายวันสำหรับสมาชิกทั่วไป (จุนสมาชิก) ราคา 1,000 KRW ส่วนสมาชิกเต็มรูปแบบเริ่มต้นเดือนละ 5,000 KRW แต่วิธีชำระเงินที่ระบุในประกาศทางการคือ 'ชำระผ่านบิลมือถือ บัตรเครดิต ฯลฯ' ทำให้ชาวต่างชาติหลายคนติดตั้งแต่หน้าจอชำระเงิน ยังไม่ทันได้ดูตารางค่าบริการด้วยซ้ำ

ปูซานเป็นอีกเรื่องเลย เมืองปูซานได้ยกเลิกโครงการจักรยานสาธารณะที่เคยให้บริการในเขตเมืองใหม่แฮอุนแดตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม 2015 เหตุผลคือหลังเปลี่ยนเป็นระบบเก็บเงิน ผู้ใช้ลดฮวบจนแบกรับขาดทุนสะสมไม่ไหว และรื้อถอนทั้งตัวจักรยาน เครื่องระบบ และแท่นจอดออกทั้งหมด สิ่งที่มีอยู่ในปูซานตอนนี้จึงไม่ใช่ระบบที่เชื่อมทั่วทั้งเมือง แต่เป็นจุดให้เช่าจักรยานที่กระจายอยู่ตามสวนสาธารณะแต่ละแห่ง

ถ้าคุณเคยปั่น Ttareungi ที่โซลแล้วคิดว่า "ต่างจังหวัดก็น่าจะมีอะไรคล้าย ๆ กัน" แล้วลองค้นดู เหตุผลที่แต่ละเมืองให้คำตอบไม่เหมือนกันก็อยู่ตรงนี้แหละ

ถ้าออกนอกโซลแล้วมองหา "อะไรแบบ Ttareungi" คำตอบจะต่างกันไปตามเมือง

มาดูภาพรวมกันก่อน สามเมืองนี้ดำเนินการคนละแบบ และจุดที่ชาวต่างชาติติดก็ต่างกันด้วย

มีจุดหนึ่งที่น่าสังเกต ค่าบริการของทั้งสามเมืองไม่ได้แพงจนเป็นภาระเลย ด่านจริง ๆ กระจุกอยู่ที่ขั้นตอน "สมัครสมาชิกและชำระเงิน" ทั้งหมด บทความนี้จึงพูดถึงขั้นตอนก่อนหน้านั้นยาวกว่าตารางค่าบริการ

เรื่องภาษาในแอปยังถือว่าดีอยู่ ทั้งแอป Tashu และแอป Eoulling รองรับ 3 ภาษาคือเกาหลี อังกฤษ และจีน (ตัวย่อ) แต่การที่หน้าจอแอปรองรับภาษาอังกฤษกับการที่ข้อกำหนดและข้อมูลประกันมีภาษาอังกฤษเป็นคนละเรื่องกัน เดี๋ยวจะพูดถึงอีกทีตอนท้าย

Tashu แทจอน — ฟรี 1 ชั่วโมง แต่ตั้งแต่ปี 2025 มีการยืนยันตัวตนเพิ่มเข้ามา

โครงสร้างค่าบริการของ Tashu เรียบง่ายมาก 1 ชั่วโมงแรกฟรี เกินจากนั้นคิด 500 KRW ต่อ 30 นาที ต่อให้ปั่นนานแค่ไหนใน 1 วัน ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมต่อการเช่า 1 ครั้งต่อวันสูงสุดอยู่ที่ 5,000 KRW

บรรทัด "การเช่าใหม่" ในตารางสำคัญที่สุดในทางปฏิบัติ ถ้าปั่นรวดเดียวสองชั่วโมงจะโดน 500 KRW แต่ ถ้าคืนที่จุดใกล้ ๆ ก่อนครบ 1 ชั่วโมงแล้วเช่าใหม่ทันที ก็ยังฟรีอยู่ตลอด แปลว่าการปั่นวนใจกลางเมืองแทจอนสักครึ่งวันแทบจะเสีย 0 KRW เลย

เวลาให้เช่าขึ้นอยู่กับฤดูกาลด้วย ปกติเช่าได้ตั้งแต่ตี 5 ถึงเที่ยงคืน และคืนได้ 24 ชั่วโมง แต่ช่วงพีคตั้งแต่มีนาคมถึงพฤศจิกายนจะให้บริการ 24 ชั่วโมงต่อวัน ถ้าดึก ๆ ในหน้าหนาวแล้วกดปุ่มเช่าไม่ได้ อาจไม่ใช่เครื่องเสีย แต่เป็นเพราะเวลาให้บริการ

ปัญหาคือตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม 2025 แอป Tashu เพิ่มขั้นตอนยืนยันตัวตนเข้ามา ลำดับเป็นแบบนี้

• เข้าหน้าสมัครสมาชิกแล้วระบบจะให้เลือกค่ายมือถือก่อน (รายชื่อค่ายมือถือในประเทศ)
• จากนั้นเลือกวิธียืนยันระหว่าง SMS กับ PASS
• กรอกชื่อ วันเกิด เบอร์มือถือ แล้วรับรหัสยืนยันมากรอก
• สมาชิกเดิมก็ต้องทำการยืนยันนี้ให้เสร็จถึงจะใช้งานได้ตามปกติ บัญชีที่เคยใช้ดี ๆ มาถึงปี 2024 แล้วจู่ ๆ ใช้ไม่ได้ก็เพราะเรื่องนี้

โครงสร้างแบบนี้คือกำแพงเดียวกับที่พูดถึงใน บริการที่ใช้ได้โดยไม่ต้องมีเบอร์มือถือเกาหลี ถ้าคุณใช้มือถือที่จดทะเบียนในชื่อบริษัทหรือชื่อคนในครอบครัว หรือซิมเติมเงินที่ยืนยันตัวตนไม่ได้ ก็จะไปต่อจากหน้ายืนยันตัวตนไม่ได้

คำว่า 'พลเมือง' ในข้อกำหนดของ Tashu — จุดที่ขัดกับหน้าภาษาอังกฤษ

ตั้งแต่ตรงนี้เป็นส่วนที่ไม่ปรากฏในคำแนะนำสำหรับผู้อ่านชาวเกาหลีเลย

ในหน้า 'ข้อมูลบริการ' ทางการของ Tashu ระบุผู้มีสิทธิ์ใช้ว่า 'ผู้ที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไปและสามารถขี่จักรยานได้' หน้าภาษาอังกฤษก็เขียนแค่ว่า 'Persons aged 15 or above who are eligible to ride bicycles' ทั้งสองหน้าไม่มีเงื่อนไขเรื่องการพำนักในแทจอนหรือทะเบียนราษฎรเลย บนอินเทอร์เน็ตมีข้อมูลมือสองที่เขียนว่า "Tashu ใช้ได้เฉพาะพลเมืองที่มีทะเบียนราษฎรในแทจอน" ซึ่งตามประกาศทางการแล้วไม่เป็นความจริง

แต่ข้อกำหนดการใช้บริการที่หน่วยงานเดียวกันเผยแพร่กลับเขียนต่างออกไป ข้อกำหนดการใช้บริการข้อ 5 วรรค 1 เขียนว่า 'พลเมืองที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไปและสามารถขับขี่จักรยานได้ทุกคนสามารถสมัครสมาชิกได้' เท่ากับว่าคำว่า 'พลเมือง' ที่ไม่มีในหน้าประกาศ ดันไปอยู่ในข้อกำหนดซึ่งมีผลผูกพัน และในข้อกำหนดก็ไม่มีข้อไหนระบุชัดว่าชาวต่างชาติสมัครได้หรือไม่

สรุปคือแบบนี้ ประกาศบริการทางการทั้งฉบับภาษาเกาหลีและภาษาอังกฤษเขียนแค่ 'ผู้ที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไปและสามารถขี่จักรยานได้' (ภาษาอังกฤษคือ 'Persons aged 15 or above') จึงไม่มีเงื่อนไขอื่นนอกจากอายุ ในทางกลับกัน มีเพียงข้อกำหนดการใช้บริการข้อ 5 วรรค 1 เท่านั้นที่เขียนว่า 'พลเมืองที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไป' เอกสารสองฉบับที่หน่วยงานเดียวกันเผยแพร่ขัดกันอยู่ และคนที่ได้รับผลกระทบจริง ๆ จากความต่างนี้ก็มีแต่ชาวต่างชาติ

ดังนั้นในบทความนี้เราจะไม่ฟันธงว่า "ชาวต่างชาติสมัคร Tashu ได้" ถ้าดูแค่หน้าประกาศก็เหมือนจะได้ และหน้าภาษาอังกฤษก็อ่านได้แบบนั้น แต่ถ้อยคำในข้อกำหนดต่างออกไป และเรายังไม่ได้รับการยืนยันเป็นลายลักษณ์อักษรจากหน่วยงานที่ดูแล อีกทั้งยังไม่ได้ตรวจสอบว่าหน้าจอยืนยันตัวตนของค่ายมือถือจะผ่านเบอร์ที่เปิดด้วยเลขทะเบียนคนต่างด้าวจริงหรือไม่

Eoulling เซจง — พื้นฐาน 90 นาที แต่ตารางค่าบริการกับวิธีชำระเงินคือด่านจริง

ผู้มีสิทธิ์ใช้ Eoulling ของเซจงคือ 'ทุกเพศทุกวัยที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไป' ค่าบริการพื้นฐานคิดตามเกณฑ์ 90 นาที และเหมือน Tashu ตรงที่ ถ้าคืนภายในเวลาพื้นฐานแล้วเช่าใหม่ ก็ไม่มีค่าบริการเพิ่ม New Eoulling ให้บริการ 24 ชั่วโมง จึงเช่าได้แม้ดึกดื่น

ค่าบริการแยกตามประเภทสมาชิก ตามประกาศทางการของหน่วยงานที่ดูแล แบ่งได้ดังนี้

ดูตัวเลขแล้วคำนวณได้ทันที ถ้าอยู่เซจงแค่สองหรือสามวัน บัตรรายวันสมาชิกทั่วไป 1,000 KRW คุ้มกว่า แต่ สมาชิกเต็มรูปแบบรายเดือน 5,000 KRW เท่ากับค่าบัตรรายวัน 5 วัน ดังนั้นถ้าตั้งใจจะปั่นตั้งแต่ 6 วันขึ้นไป สมาชิกเต็มรูปแบบจะถูกกว่า ค่าบริการส่วนเกินของสมาชิกเต็มรูปแบบก็ถูกกว่าครึ่งหนึ่ง ยิ่งปั่นนานยิ่งได้เปรียบ

ถึงตรงนี้ทั้งคนเกาหลีและชาวต่างชาติเหมือนกันหมด สิ่งที่ต่างคือการชำระเงิน วิธีชำระเงินที่ประกาศทางการระบุคือ 'ชำระผ่านบิลมือถือ บัตรเครดิต ฯลฯ' และชำระผ่านแอป Eoulling แต่ชาวต่างชาติมักถูกบล็อกการชำระผ่านบิลมือถือไปเลย หรือถูกตั้งวงเงินไว้ที่ 0 ที่เหลือก็คือบัตรเครดิต แต่ประกาศทางการไม่ได้ระบุว่ารับบัตรที่ออกจากต่างประเทศหรือไม่

Ieung Pass — ถ้ามีทะเบียนคนต่างด้าวในเซจง ใช้ Eoulling ฟรี 90 นาที

ถ้าคุณเป็นชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในเซจง ต้องดูตรงนี้ก่อนตารางค่าบริการของ Eoulling

Ieung Pass คือบัตรโดยสารที่เมืองเซจงดำเนินการ กลุ่มเป้าหมายคือพลเมืองเซจงอายุ 13 ปีขึ้นไป และ ชาวต่างชาติก็ขอออกบัตรได้โดยกรอกเลขทะเบียนคนต่างด้าวในแอป Ieung Pass ผู้ใหญ่ (อายุ 19–69 ปี) เดือนละ 20,000 KRW ซึ่งรวมสิทธิ์ใช้จักรยานสาธารณะ Eoulling ฟรีสูงสุด 90 นาทีและเช่าได้ไม่จำกัดจำนวนครั้ง

ดังนั้นชาวต่างชาติที่อาศัยในเซจงมีสองทางเลือก

• ถ้าตั้งใจจะปั่น Eoulling อย่างเดียว สมาชิกเต็มรูปแบบรายเดือน 5,000 KRW ถูกที่สุด
• ถ้าตั้งใจจะใช้รถบัสด้วย Ieung Pass เดือนละ 20,000 KRW จะพ่วง Eoulling 90 นาทีแบบไม่จำกัดจำนวนครั้งมาให้

แต่ Ieung Pass มีเส้นหนึ่งที่นักท่องเที่ยวที่มาเยือนเกาหลีข้ามไม่ได้ เพราะกำหนดให้ต้องพำนักในเมืองเซจง (มีทะเบียนคนต่างด้าว) ผู้มาเยือนระยะสั้นจึงไม่เข้าข่ายตั้งแต่แรก ถ้าแวะเซจงไม่กี่วันเพื่อเที่ยว ต้องไปทางบัตรรายวันสมาชิกทั่วไปของ Eoulling

ผู้พำนักเองก็มีกับดักเหมือนกัน Ieung Pass กำหนดให้ยืนยันที่อยู่อาศัยซ้ำเป็นระยะ และถ้าไม่ยืนยันซ้ำภายในเดือนที่กำหนด จะถูกระงับการใช้งานตั้งแต่เดือนถัดไป การแจ้งเตือนมักมาทาง SMS หรือแอปแชท และเป็นภาษาเกาหลี จึงพลาดได้ง่าย อีกทั้งถ้าจังหวะไม่ตรงกับการแจ้งเปลี่ยนที่พักอาศัย ก็อาจติดตอนยืนยันซ้ำได้ จดเดือนที่ต้องยืนยันซ้ำไว้ในปฏิทินล่วงหน้าเลย

ขอพูดเรื่องประกันสักเรื่อง ประกันจักรยานพลเมืองของเมืองเซจงระบุผู้เอาประกันไว้ชัดเจนว่า 'พลเมืองทุกคนที่มีทะเบียนราษฎรอยู่ในเมืองเซจง (รวมชาวต่างชาติ)' ผู้ทำสัญญาประกันคือ Sejong Special Self-Governing City และเมืองเป็นผู้จ่ายเบี้ยประกัน จึงไม่มีขั้นตอนที่บุคคลต้องไปสมัครเอง มีผู้พำนักจำนวนมากที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคำว่า 'รวมชาวต่างชาติ' ระบุอยู่ในเอกสาร จึงเกิดกรณีที่เกิดอุบัติเหตุแล้วไม่ได้เรียกร้องค่าสินไหม

เหตุผลที่ปูซานไม่มีจักรยานสาธารณะ — ยกเลิกเมื่อปี 2015 และสิ่งที่เหลืออยู่ตอนนี้

ถ้าค้นหาว่า "เช่าจักรยานสาธารณะที่ปูซานได้ที่ไหน" บทความเก่า ๆ จะขึ้นมาก่อน เลยทำให้เสียเที่ยว

ข้อเท็จจริงชัดเจน เมืองปูซานยกเลิกโครงการจักรยานสาธารณะที่เคยให้บริการในเขตเมืองใหม่แฮอุนแดตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม 2015 เหตุผลที่เมืองปูซานระบุเองคือหลังเปลี่ยนเป็นระบบเก็บเงิน ผู้ใช้ลดฮวบจนแบกรับขาดทุนสะสมไม่ไหว และรื้อถอนทั้งจักรยาน เครื่องระบบ และแท่นจอดออกทั้งหมด ตอนนี้ปูซานไม่มีระบบเช่าอัตโนมัติที่เชื่อมทั่วทั้งเมืองแบบ Ttareungi ของโซลหรือ Tashu ของแทจอน

สิ่งที่เหลืออยู่แทนคือจุดให้เช่าตามสวนสาธารณะ จากข้อมูลของเมืองปูซาน ณ วันที่ 1 เมษายน 2026 มีจุดให้เช่าจักรยาน 17 แห่ง เช่น สวนพลเมืองอนชอนชอน สวนนิเวศแม่น้ำนักดง ฯลฯ และมีจักรยานสำหรับผู้ใหญ่ 1,074 คัน สำหรับเด็ก 473 คัน

จุดที่ทำให้ชาวต่างชาติสับสนที่สุดอยู่ตรงนี้ 17 แห่งนี้ไม่ได้บริหารโดยหน่วยงานเดียว แต่แยกกันดูแลโดยสำนักงานบริหารแม่น้ำนักดง Spo1 เขตทงแน เขตแฮอุนแด เขตคึมจอง เขตยอนเจ เขตซูยอง และอำเภอกีจัง หมายความว่าวิธีเช่า ค่าบริการ และเวลาให้บริการต่างกันไปในแต่ละจุด เรื่องการเดินทางในตัวเมืองปูซานโดยรวม เราแยกไปเขียนไว้ใน ไกด์การเดินทางในปูซาน แล้ว

จุดให้เช่าในปูซานใช้แค่บัตรประจำตัวก็พอ แต่เวลาให้บริการคือกับดัก

พูดแบบย้อนแย้งหน่อย จุดให้เช่าในปูซานกลับเป็นที่ที่กำแพงสำหรับชาวต่างชาติต่ำที่สุด แต่อย่ามองจุดให้เช่าฟรี 12 แห่งเป็นก้อนเดียวกัน จุดให้เช่าฟรี 5 แห่งที่ดูแลโดยเขตทงแน แฮอุนแด คึมจอง ยอนเจ และซูยอง ไม่ต้องติดตั้งแอปและไม่ต้องยืนยันตัวตนกับค่ายมือถือ แค่แสดงบัตรประจำตัวก็ใช้งานได้อย่างอิสระภายใน 2 ชั่วโมง และคืนที่จุดเดิมที่เช่ามา ในทางกลับกัน 7 แห่งของอำเภอกีจังแม้จะฟรีเหมือนกันแต่เป็นระบบเช่าอัตโนมัติผ่านแอปมือถือ จึงต้องติดตั้งแอป และตารางทางการก็ไม่ได้ระบุว่าตอนสมัครใช้การยืนยันตัวตนแบบไหน แปลว่าถ้าถือแค่บัตรประจำตัวไปที่สวนชุกฮยังหรือหาดอิมนัง อาจเช่าไม่ได้

ปัญหาคือเวลาเปิดทำการ ดูจากตารางสถานะของเมืองปูซานแล้ว จุดให้เช่าฟรีจำนวนไม่น้อยเปิดเฉพาะช่วงกลางวันของวันธรรมดา แถมเปิดสั้น ๆ ด้วย สะพานชวาซูยองของเขตแฮอุนแดระบุ 13:00–17:00 ส่วนเขตทงแนระบุ 10:00–16:00 และบางแห่งเปิดเฉพาะเดือนมีนาคม–มิถุนายนกับสิงหาคม–พฤศจิกายนเท่านั้น เวลาให้บริการวันละ 4–6 ชั่วโมงแทบเท่ากับปิดสำหรับคนที่ทำงานในโรงงานหรือหน้างานสัปดาห์ละ 6 วัน จุดให้เช่าของอำเภอกีจังเปิดยาวที่สุดคือ 07:00–22:00 แต่ฝั่งนี้เป็นระบบเช่าอัตโนมัติผ่านแอปมือถือ และตารางทางการไม่ได้ระบุชื่อแอปกับเงื่อนไขการสมัคร (ใช้การยืนยันตัวตนแบบไหน) จึงต้องตรวจสอบล่วงหน้า

ขอบเขตของคำว่า 'บัตรประจำตัว' ก็ต้องตรวจสอบเช่นกัน ข่าวประชาสัมพันธ์ของเมืองปูซานเขียนแค่ว่า 'เพียงแสดงบัตรประจำตัว' จึงไม่อาจสรุปจากเอกสารทางการเพียงอย่างเดียวว่าบัตรทะเบียนคนต่างด้าวหรือหนังสือเดินทางรวมอยู่ในบัตรประจำตัวนั้นหรือไม่ มีความเป็นไปได้ว่าขึ้นอยู่กับดุลยพินิจหน้างานของแต่ละจุด ดังนั้นก่อนเดินทางไกล โทรถามหน่วยงานที่รับผิดชอบของเขต/อำเภอนั้น ๆ ดีกว่าไปเสียเที่ยว

ในเกาหลี จักรยานถือเป็น "ยานพาหนะ" ตามกฎหมาย — หมวกกันน็อกกับการเมาแล้วขับ

เรื่องสุดท้ายสำคัญที่สุด ในเกาหลี จักรยานถือเป็น "ยานพาหนะ" ที่อยู่ภายใต้กฎหมายจราจรทางบก ถ้าคุณมาจากประเทศที่การดื่มแล้วปั่นจักรยานไม่เป็นปัญหา ยิ่งต้องระวังเป็นพิเศษ

เริ่มจากหมวกกันน็อก กฎหมายจราจรทางบกมาตรา 50 วรรค 4 กำหนดว่า 'ผู้ขับขี่จักรยานและยานประเภทเดียวกันต้องสวมอุปกรณ์ป้องกันชีวิตตามที่กระทรวงมหาดไทยและความปลอดภัยกำหนดเมื่อขับขี่บนเลนจักรยานและบนถนนตาม「กฎหมายว่าด้วยถนน」และต้องให้ผู้โดยสารสวมด้วย' ถ้อยคำระบุเป็นหน้าที่ว่า "ต้องสวม"

แต่บทลงโทษกลับแปลก มาตรา 156 อนุ 6 กำหนดให้ผู้ขับขี่ที่ฝ่าฝืนมาตรา 50 วรรค 4 โดยไม่สวมอุปกรณ์ป้องกันชีวิตต้องรับโทษปรับทางอาญาไม่เกิน 200,000 KRW หรือกักขัง หรือค่าปรับขั้นต่ำทางอาญา (과료) แต่ระบุในวงเล็บว่า '(ยกเว้นผู้ขับขี่จักรยาน)' นั่นคือเป็นโครงสร้างสองชั้นที่มีหน้าที่แต่ไม่มีบทลงโทษสำหรับผู้ขับขี่จักรยาน เหตุผลที่เห็นคนไม่สวมหมวกกันน็อกเยอะบนถนน และเหตุผลที่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีกฎ ก็อยู่ตรงนี้

การเมาแล้วขับต่างกันโดยสิ้นเชิง ตรงนี้บทลงโทษยังมีผลอยู่

• กฎหมายจราจรทางบกมาตรา 44 วรรค 1 ห้ามขับขี่จักรยานและยานประเภทเดียวกันขณะเมาสุรา เป็นมาตราเดียวกับรถยนต์
• เกณฑ์การตรวจจับคือระดับแอลกอฮอล์ในเลือดตั้งแต่ 0.03 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป (มาตรา 44 วรรค 4) ตัวเลขนี้ก็เท่ากับรถยนต์
• ถ้าขับขี่ขณะเมาสุรา จะต้องรับโทษตามมาตรา 156 อนุ 11 คือปรับทางอาญาไม่เกิน 200,000 KRW หรือกักขัง หรือค่าปรับขั้นต่ำทางอาญา (과료)
• แม้แต่การปฏิเสธการตรวจวัดแอลกอฮอล์ก็ได้รับโทษเดียวกันตามมาตรา 156 อนุ 12

0.03 เปอร์เซ็นต์เป็นตัวเลขที่ดื่มแก้วเดียวก็ถึงได้ พูดง่าย ๆ ว่าหลังงานเลี้ยงแล้วบอกว่า "ใกล้ ๆ เอง ปั่นจักรยานกลับกันเถอะ" คือทางเลือกที่อันตรายที่สุด อนึ่ง บนอินเทอร์เน็ตมีบทความจำนวนมากที่ระบุจำนวนเงินค่าปรับตามหมายแจ้ง (범칙금) สำหรับการเมาแล้วปั่นจักรยาน แต่เราไม่สามารถยืนยันจำนวนเงินนั้นจากต้นฉบับตารางแนบท้ายกฎกระทรวงกฎหมายจราจรทางบกได้ บทความนี้จึงระบุเฉพาะโทษตามกฎหมายที่ยืนยันได้จากตัวบทเท่านั้น

รู้ข้อกำหนดการปั่นตอนกลางคืนไว้ด้วยก็ดี มาตรา 50 วรรค 9 กำหนดให้ผู้ขับขี่จักรยานและยานประเภทเดียวกันเปิดไฟหน้าและไฟท้าย หรือสวมอุปกรณ์เรืองแสงเช่นแถบสะท้อนแสง เมื่อสัญจรบนถนนในเวลากลางคืน วรรคนี้ก็เช่นกัน มาตรา 156 อนุ 1 ตัดผู้ขับขี่จักรยานออกจากผู้ถูกลงโทษ แต่ถ้าปั่นบนเลนจักรยานริมลำน้ำที่มืด ๆ โดยไม่มีไฟ ก็นำไปสู่อุบัติเหตุได้ทันที เมื่อคิดว่า Tashu ให้บริการ 24 ชั่วโมงในช่วงมีนาคม–พฤศจิกายน และ New Eoulling ของเซจงก็ 24 ชั่วโมง ทำให้ปั่นกลางคืนได้จริง เรื่องนี้จึงไม่ใช่เรื่องไกลตัว

จักรยานทั้งหมดที่กล่าวถึงในบทความนี้เช่าได้เฉพาะผ่านแอปและจุดให้เช่าของหน่วยงานที่ดูแลในแต่ละเมืองเท่านั้น LACHA (ลาชา) เป็นซูเปอร์แอปด้านการเดินทางและการชำระเงินสำหรับชาวต่างชาติที่ใช้ได้ทันทีโดยไม่ต้องยืนยันตัวตน แต่ขอบเขตที่ให้บริการครอบคลุมแค่ KTX รถบัสด่วน แท็กซี่ รถไฟสนามบิน และบัตรโดยสาร ไม่ได้ให้บริการเช่าจักรยาน สำหรับ Tashu, Eoulling และจุดให้เช่าในปูซาน ต้องติดต่อช่องทางของหน่วยงานที่ดูแลแต่ละแห่งเอง

อยากค้นหาและจองตั๋ว KTX กับรถบัสด่วนในแอปเดียว? ลองดู LACHA

ออกแบบมาให้ใช้ได้โดยไม่ต้องมีเบอร์โทรหรือบัญชีธนาคารเกาหลี รองรับ TrueMoney, Alipay, Apple Pay และช่องทางชำระเงินต่างประเทศ เรียกแท็กซี่ จอง KTX รถบัสด่วน และรถไฟสนามบิน AREX ได้ในแอปเดียว

ใส่โค้ด GUIDE3 ตอนสมัคร รับ 3,000P ทันที

ดาวน์โหลดเลย

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

Q1. ชาวต่างชาติสมัคร Tashu ที่แทจอนได้ไหม? ประกาศบริการทางการทั้งฉบับภาษาเกาหลีและภาษาอังกฤษระบุผู้มีสิทธิ์ใช้แค่ว่า 'ผู้ที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไปและสามารถขี่จักรยานได้' ไม่มีเงื่อนไขเรื่องการพำนักในแทจอนหรือทะเบียนราษฎร แต่ข้อกำหนดการใช้บริการข้อ 5 วรรค 1 ใช้ถ้อยคำต่างออกไปว่า 'พลเมืองที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไป' และในข้อกำหนดไม่มีข้อไหนระบุชัดว่าชาวต่างชาติสมัครได้หรือไม่ เนื่องจากเรายังไม่ได้รับการยืนยันเป็นลายลักษณ์อักษรจากหน่วยงานที่ดูแล จึงจะไม่ฟันธงว่า "สมัครได้" ถ้าจะใส่จักรยานไว้ในแผนเที่ยวแทจอน กรุณาสอบถามผ่านช่องทางติดต่อของ tashu.or.kr ล่วงหน้า

Q2. ถ้าไม่มีเบอร์มือถือเกาหลี ใช้ Tashu หรือ Eoulling ไม่ได้เลยหรือ? Tashu บังคับให้ยืนยันตัวตนในแอปตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม 2025 โครงสร้างคือเลือกค่ายมือถือแล้วยืนยันผ่าน SMS หรือ PASS ดังนั้นถ้าไม่มีเบอร์ที่เปิดในชื่อตัวเองกับค่ายมือถือเกาหลี จะไปถึงขั้นตอนเช่าได้ยาก มือถือในชื่อบริษัทหรือชื่อคนในครอบครัวก็ติดด้วยเหตุผลเดียวกัน ส่วน Eoulling หน้าเว็บทางการไม่ได้อธิบายวิธียืนยันตัวตนตอนสมัครสมาชิก จึงต้องตรวจสอบ และเนื่องจากวิธีชำระเงินคือบิลมือถือกับบัตรเครดิต จึงอาจติดที่ขั้นตอนชำระเงินก่อน สอบถาม Sejong City Transportation Corporation (1899-9161) จะได้ข้อมูลที่แม่นยำกว่า

Q3. อาศัยอยู่ในเซจง ใช้ Ieung Pass ปั่นจักรยานฟรีได้ไหม? ได้ครับ Ieung Pass มีกลุ่มเป้าหมายเป็นพลเมืองเซจงอายุ 13 ปีขึ้นไป และชาวต่างชาติก็ขอออกบัตรได้โดยกรอกเลขทะเบียนคนต่างด้าวในแอป Ieung Pass ผู้ใหญ่ (อายุ 19–69 ปี) เดือนละ 20,000 KRW และใช้จักรยานสาธารณะ Eoulling ฟรีสูงสุด 90 นาที เช่าได้ไม่จำกัดจำนวนครั้ง แต่มีการกำหนดให้ยืนยันที่อยู่อาศัยซ้ำเป็นระยะ และถ้าเลยเดือนที่กำหนดจะถูกระงับตั้งแต่เดือนถัดไป จดไว้ในปฏิทินเพื่อไม่ให้พลาดการแจ้งเตือนยืนยันซ้ำ ถ้าตั้งใจจะใช้แค่จักรยาน สมาชิกเต็มรูปแบบของ Eoulling รายเดือน 5,000 KRW ถูกกว่า

Q4. ถ้าอยากเช่าจักรยานสาธารณะแบบ Ttareungi ที่ปูซาน ต้องไปที่ไหน? ปูซานไม่มีจักรยานสาธารณะที่เชื่อมทั่วทั้งเมือง โครงการที่เคยให้บริการในเขตเมืองใหม่แฮอุนแดถูกยกเลิกตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม 2015 และรื้อถอนสิ่งอำนวยความสะดวกทั้งหมด ตอนนี้เหลือจุดให้เช่าจักรยาน 17 แห่ง เช่น สวนพลเมืองอนชอนชอน สวนนิเวศแม่น้ำนักดง ฯลฯ โดย 4 แห่งของสำนักงานบริหารแม่น้ำนักดงกับ Spo1 เสียเงิน ที่เหลืออีก 12 แห่งฟรี แต่ 4 แห่งของสำนักงานบริหารแม่น้ำนักดง (สวนนิเวศซัมนัก ฮวามยอง แมกโด แทจอ) ถูกระบุในตารางสถานะของเมืองปูซานว่าหยุดให้บริการตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2026 ก่อนไปให้โทรตรวจสอบกับกองนวัตกรรมพื้นที่ใช้ชีวิต (051-888-1235) ในบรรดา 12 แห่งที่ฟรี 5 แห่งที่ดูแลโดยเขตทงแน แฮอุนแด คึมจอง ยอนเจ ซูยอง แค่แสดงบัตรประจำตัวก็ปั่นได้ภายใน 2 ชั่วโมงและต้องคืนที่จุดเดิม ส่วนอีก 7 แห่งของอำเภอกีจังแม้จะฟรีเหมือนกันแต่เป็นระบบเช่าอัตโนมัติผ่านแอปมือถือ จึงต้องติดตั้งแอป และตารางทางการไม่ได้ระบุว่าตอนสมัครใช้การยืนยันตัวตนแบบไหน จึงต้องตรวจสอบล่วงหน้า หลายแห่งเปิดแค่วันละ 4–6 ชั่วโมง ก่อนออกเดินทางอย่าลืมเช็กเวลาให้ดี

Q5. ไม่สวมหมวกกันน็อกต้องจ่ายค่าปรับไหม? แล้วถ้าดื่มเหล้าแล้วปั่นจักรยานล่ะ? เรื่องหมวกกันน็อก กฎหมายจราจรทางบกมาตรา 50 วรรค 4 กำหนดหน้าที่ต้องสวม แต่มาตรา 156 อนุ 6 ระบุในวงเล็บว่า '(ยกเว้นผู้ขับขี่จักรยาน)' จึงไม่มีบทลงโทษสำหรับผู้ขับขี่จักรยาน เป็นโครงสร้างที่มีหน้าที่แต่ไม่มีโทษ ในทางกลับกัน การเมาแล้วขับเป็นสิ่งที่มีโทษ มาตรา 44 วรรค 1 ครอบคลุมจักรยานด้วย เกณฑ์คือระดับแอลกอฮอล์ในเลือดตั้งแต่ 0.03 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป (มาตรา 44 วรรค 4) และมาตรา 156 อนุ 11 กับอนุ 12 กำหนดโทษสำหรับการเมาแล้วขับและการปฏิเสธการตรวจวัด เป็นปรับทางอาญาไม่เกิน 200,000 KRW หรือกักขัง หรือค่าปรับขั้นต่ำทางอาญา (과료)